Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8999 K.2015/663

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Sanık....hakkında adli yargı içerisinde başka bir mahkemenin görevli olduğuna ilişkin olarak verilen görevsizlik kararının, CMK.nın 5/2. maddesi uyarınca itiraza tâbi olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, CMK.nın 264. maddesi gözetilerek temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile bu hususta mahallinde itiraz merciince bir karar verileceğinden, anılan sanıkla ilgili hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar Adnan ve Halil haklarında atılı suçtan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçimde gerçekleşen eylemleri nedeniyle TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri dikkate alınarak, 103/2, 3 ve 4. maddesi gereğince verilecek ceza üzerinden aynı Kanunun 43. maddesi ile yapılacak arttırım sonucunda bulunacak cezanın 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 103/6. maddesine göre belirlenen ceza üzerinden 43. madde ile arttırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini, netice cezanın TCK.nın 31/3. maddesi gereği 12 yıldan fazla olamaması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.