Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/966 K.2015/11792

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın istikrarlı savunmaları, mağdurenin olaya ilişkin aşamalardaki çelişkili beyanları, olay günü ve ertesinde aldırılan adli raporlar ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdureyi olay günü ikamet ettikleri mahalleden gündüz saatlerinde aracına bindirerek çeşitli yerlere beraber gitmeleri, mağdurenin sanıkla geçirdiği zaman diliminde birden çok kere çevreden yardım isteme fırsatı olmasına rağmen, yardım istememesi ve mahkeme kararından sonra tarafların evlenerek bir çocuk sahibi olmaları hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdureyi zorla alıkoyup cinsel ilişki yaşaması nedeniyle mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğundan bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.