Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/10094 K.2019/9117

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay anında sanığın cinsel organını gösterdiğini istikrarlı şekilde ifadelerinde belirten mağdurelerin, bunun dışında sanığın kendilerine fiziki temasta bulunduğu hususunda gerek kendi içlerinde gerekse birbirleriyle çelişkili beyanlarda bulunmaları ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın mağdurelere yönelik ayrıca basit cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle sanığın her üç mağdureye cinsel organını göstermek suretiyle cinsel tacizde bulunduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 105, 43. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,