Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/10120 K.2020/443

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurun aşamalardaki beyanlarında psikolojik rahatsızlığı sebebiyle ilaç kullandığını ifade etmesi, 10.02.2011 tarihli askeri mahkeme beyanında kendisini savunabilecek durumda olmadığını, bu kapsamda insanlara hayır diyemediğini ve itiraz edemediğini söylemesi,

tanıklar Hasan Cemal, Yasin ile Cengiz’in kovuşturma evresindeki ifadelerinde mağdurun çok saf birisi olduğunu ve herkese kanıp inandığını beyan etmeleri, Diyarbakır Asker Hastanesince düzenlenen 26.10.2010 tarihli raporda mağdurda nevrotik kişilikte uyum bozukluğu ve durumsal anksiyete saptandığı belirtilip öncesinde başlanan ilaç tedavisinin devam etmesi gerektiğinin önerilmesi ve tüm dosya içeriği karşısında, mağdurun dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. ihtisas kuruluna sevk edilip, suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı,

varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, tespit edilecek durumunun kendisine yönelik cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı ve mağduru bulunduğu eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,