Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/1322 K.2015/6044

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyizin müsnet suçtan kurulan hükümle sınırlı olduğu gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanundaki cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar yeniden düzenlenmiş olup; hırsızlık amacı ile olay gecesi yalnız yaşayan katılanın evine giren sanığın belinde para keseleri olabileceğini düşünerek katılanın üzerini elleriyle yokladığı sırada cinsel yönden tahrik olduğu ve pijamasını çıkarıp üzerine abandığı katılanın bu arada yatağa boşalmasından sonra bağırması üzerine,

evin penceresinden kaçarak olay yerinden uzaklaştığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından mevcut haliyle eylemin sarkıntılık boyutunu aşıp TCK'nın 102/1. maddesinin birinci cümlesinde yer alan basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu anlaşılmakla.

5237 sayılı TCK'nın 7. maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,