KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2015/1322 E., 2015/8798 K.·Mahkemesi : Yenişehir Asliye Hukuk(aile) Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mayıs 2015
- Tarihi
- 13/11/2014
- Numarası
- 2014/366-2014/487
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, dava dilekçesi ile davalının şiddet uyguladığını,davacının çocuğu ile birlikte ailesinin yanına gittiğini ileri sürerek davacı ve ortak çocuk için aylık 1.500.00'er TL tedbir nafakası ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesi ile davalının davacı için 200.00 TL, ortak çocuk için 300.00 TL tedbir nafakası ödeyebileceğini belirtmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne ,davacı için 1.000.00 TL, ortak çocuk için 500.00 TL aylık tedbir nafakası ödemesine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı yanın tüm, davacı yanın sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Genel Hükümler 9/2. maddesinde ; " Nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemez "düzenlemesi bulunmaktadır.Anılan nedenle, mahkemece oluşturulan hükümde yargılamada kendisini avukat ile temsil ettiren davalı yararına reddedilen nafaka yönünden avukatlık ücreti takdir edilmesi isabetli bulunmamıştır.
Temyiz olunan hükmün kanuna uymayan bölümü hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde (HUMK. 438/VII C.2) hükmü gereğince, avukatlık ücreti ile ilgili bölümün düzeltilerek onanması gerekmektedir. (Prof. Dr. B.Kuru 23.baskı; İst 2012/sh. 646)
./..
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2015/1322, K. 2015/8798, 18 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama