Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/1697 K.2015/11275

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın eski nişanlısı olan mağdureyi bıçakla tehdit ederek ve evlenmek amacıyla kaçırdığının anlaşılması karşısında cezasında TCK'nın 109/3-a ve 109/5. maddeleri gereğince arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemenin hükmü açıklayacağının, ancak mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek;

cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceğinin düzenlendiği ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde yalnızca hükmün açıklanacağının belirtildiği halde denetim süresi içinde suç işleyen sanık hakkında verilen cezanın CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olarak TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 53/3. maddesine göre, mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından anılan maddenin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi ve hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,