Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/2120 K.2016/4912

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde dokuz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin amcası olan sanığın basit cinsel istismar eyleminde bulunması nedeniyle TCK'nın 103/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın koşulları oluştuğu halde aynı Kanunun 103/3. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması ve anılan madde uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasının TCK'nın 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirilmesi sonucunda 2 yıl 6 ay yerine 2 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma