Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/3718 K.2015/6781

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin ... Devlet Hastanesinden alınan 18.07.2007 tarihli raporunda; hafif derecede mental retardasyon teşhisi ile % 55 oranında fonksiyon kaybının belirtildiği, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 28.12.2009 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu ...

Şube Müdürlüğünden alınan 24.12.2009 tarihli raporlarda, mağdurenin işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme yeteneğine sahip olmadığı, beden veya ruhsal bakımdan kendini savunamayacak durumda olduğu bildirilmesine karşın, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.11.2011 tarihli raporunda mağdurede hafif derece akıl zayıflığı saptandığı, bu zekâ geriliğinin olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına engel teşkil edecek mahiyet ve derecede olmadığı, olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğu,

fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu, kendisinde mevcut olan zekâ geriliğinin dizartik konuşma da dikkate alındığında hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği, beyanlarına itibar edilebileceğinin bildirilmesi karşısında, anılan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için olay tarihinde mağdurede akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı,

akıl hastalığı veya akıl zayıflığı varsa bunun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine sahip olup olmadığı ve beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeyerek eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,