Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/4887 K.2018/5533

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000,00 TL’ye kadar (3.000,00 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezaların miktarı itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından,

suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Olay günü parkta gezmekte olan mağdurlara, suça sürüklenen çocuk tarafından çağrılmaları üzerine yanına gittikten sonra tehditle İstiklal Marşı söyletilip, rahat hazır ol komutlarıyla hareketler yaptırıldıktan sonra mağdurların olay yerinden ayrıldıkları tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın eyleminin TCK'nın 106. maddesinde açıklanan tehdit suçunu oluşturduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuğa tehdit suçundan ek savunma verilmek suretiyle mahkumiyeti yerine, eylemin niteliğinde yanılgıya düşülerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,