Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/8278 K.2019/12385

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesinden aldırılan 31.05.2013 günlü, 2013/9358 sayılı raporda kendisinde travma sonrası stres bozukluğu belirlenen mağdurenin ruh sağlığının bozuk olduğu, bu durumun yaşandığı bildirilen dava konusu olaylarla ilişkilendirilip TCK’nın 103/6. maddesi kapsamında değerlendirilebileceğinin belirtildiği ve mağdurenin dava dosyasındaki olay dışında başka bir basit cinsel istismar eyleminin de mağduru olduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle ruh sağlığının suça sürüklenen çocuğun eyleminden dolayı bozulup bozulmadığının belirlenemediği gözetilerek anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlendiği ve mevcut haliyle suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdureyi öperek vücudunun değişik yerlerine elle dokunma şeklindeki eyleminin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise,

failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,