Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/9468 K.2019/9129

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelendi.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen nüfus kaydına göre Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.09.2012 kesinleşme tarihli, 2012/768 esas 2012/852 karar sayılı ilamı ile kısıtlanarak kendisine vasi olarak ...'ın tayin edildiği anlaşılan sanıkla ilgili olarak, yokluğunda kurulan gerekçeli hükmün sanığın vasisine tebliğ edilmesi gerekirken sanığa tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık vasisinin verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek gereği düşünüldü:

Sanıkla ilgili dosya içerisinde bulunan Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 08.05.2013 tarihli raporda sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun ve TCK'nun 32/1 ve 32/2. maddelerinden yararlanamayacağı belirtilmişse de; Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06/09/2012 tarih 2012/768 esas 2012/852 karar sayılı hükmü ile sanığın akıl zayıflığı nedeniyle kısıtlanmasına karar verilmesi karşısında, mevcut çelişkilerin giderilerek tam bir vicdani kanaatin oluşması bakımından, sanığın, temin edilecek bütün raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevk edilerek cezai ehliyeti hususunda rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,