Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/9477 K.2016/1979

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece 04.10.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü katılan mağdure vekilinin 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra 11.11.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan vekilinin süresinden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın baba adının gerekçeli karar başlığında ... yerine ... olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.12.2011 gün ve 2011/3-220 Esas, 2011/274 Karar sayılı içtihadında 5237 sayılı TCK'nın 66/3. fıkrasında yer alan zamanaşımı süresinin belirlenmesinde suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin de göz önünde bulundurulması gerektiğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/4 ve 31/2. maddeleri gereğince hüküm kurulması nedeniyle uzamış dava zamanaşımı süresinin 15 yıl olup, inceleme tarihi itibariyle bu sürenin henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.