Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/12448 K.2017/726

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında yapılan yargılama sonucunda kurulan 10.03.2016 günlü hükümlerin kanuni süresi içerisinde sanıklar müdafileri, katılan mağdureler vekili ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesinin ardından mahkemece sanık ... hakkında katılan mağdure .....'ya yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından dolayı doğrudan tayin edilen adli para cezaları mahkumiyetlerine ilişkin bakanlık vekilinin temyiz istemiyle ilgili olarak verilen 13.06.2016 tarihli Ek kararla anılan hükümlerin miktar itibariyle kesin olmasından dolayı temyizinin mümkün olmadığı gerekçesiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince

yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi uyarınca temyizi kabil olmak üzere vaki temyiz isteminin kısmen reddine karar verilmesine rağmen söz konusu Ek kararın bakanlık vekiline tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat bulunmadığı gibi katılan mağdureler vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile sanık ... hakkında katılan mağdure .....'ya karşı işlediği kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde temyiz edildiği halde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 21.11.2016 günlü, 2016/276050 sayılı tebliğnamede bu hususta herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından,

öncelikle mahkeme tarafından Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin kısmen reddine dair verilen 13.06.2016 tarihli Ek kararın adı geçen bakanlık vekiline tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde Ek karara yönelik temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesinin ardından Ek kararın ayrıca temyiz edilmesi halinde bununla ve sanık ... hakkında katılan mağdure ....'ya yönelik işlenen kasten yaralama,