Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/1288 K.2016/3437

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın eylemini velayet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmedilen cezanın yarısından bir katına kadar velayet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Mağdure soruşturma evresinde ayrıntılı şekilde alınan ilk beyanında sanığın ellerinin iç çamaşırının içinde, elleri ile parmakları hareket halinde ve cinsel organına dokunur vaziyette olduğunu bildirdiği halde, bir gün sonra ek beyanda bulunarak sanığın parmağını cinsel organına soktuğunu ve kanama olduğunu bildirmiş ise de, mağdurenin bakire olduğuna ilişkin raporu da nazara alındığında sanığın, parmağını mağdurenin cinsel organına soktuğuna dair ek beyan dışında mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,

mevcut haliyle eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 103/1-a maddesi ile aynı Kanunun 6545 sayılı Kanunla değişik 103/1-a ve 103/1-1. cümlesi kapsamında çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelerle yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,