Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/1488 K.2016/5062

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 04.07.2008 doğumlu olup mahkemece beyanının alındığı 12.11.2015 tarihli celsede henüz onbeş yaşını tamamlamayan mağdurenin kanuni temsilcileri sıfatıyla annesi, ... ile babası ...'in kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, mağdureye tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/1, 103/3-d. maddeleri uyarınca verilen 12 yıl hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın “10 yıl hapis” yerine “10 ay hapis” olarak belirlenmesi,