Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/1731 K.2018/5187

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, mağdurenin darp cebir ve genital muayene raporları içerikleri, kriminal inceleme raporu, hts kayıtları içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü mağdure ile karşılaşan sanığın mağdure ile konuşmak istediği ancak olumsuz cevap alması üzerine gitmekte olan mağdureyi engelleyip zorla olay yerinde bulunan ıssız merdivenlere çektiği, mağdureye tokat attığı, elleriyle ağzını kapatırken bir yandan altındaki kapriyi ve külodu çıkartıp mağdurenin cinsel organına organını sürttüğünün anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde izah edilen cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olduğu, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği gözetilerek dosya kapsamına göre de sanığın mağdurenin kolundan ve belinden tutup, çekip onu durduktan sonra istismar eylemlerini gerçekleştirdiği, mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından müsnet hürriyeti yoksun kılma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiiyle katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2018 günü oybirliği ile karar verilmiştir.