Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/18 K.2016/2386

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Eski hale getirme şartlarının oluşup oluşmadığını değerlendirerek kabulüne ya da reddine karar verme yetkisi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan, sanık müdafiin temyiz ve eski hale getirme taleplerinin reddine dair 03.09.2015 tarihli Ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün sanığın duruşmada alınan ifadesinde bildirdiği son adresine tebliğe çıkartılmasının ardından bildirilen adreste tanınmadığından bahisle tebligatın iade edilmesi üzerine, hüküm tarihindeki Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) adresine yeniden tebligatın çıkarıldığı, bu şekilde kendisine 08.05.2014 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen ve tebliğden başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra 01.09.2015 tarihli dilekçeyle temyiz eden ve eski hale getirme nedenleri yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.