Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/1932 K.2020/1568

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan hükme ilişkin temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, mağdur ile tanığın aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar haklarında sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olması karşısında, atılı suçla ilgili olarak suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,