Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/2581 K.2016/4747

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı şeklindeki eylemlerini 5237 sayılı Kanunun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmadan sonra mağdure hakkında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulunca düzenlenen 04.03.2015 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cinsel istismar olayına mı yoksa annenin baba tarafından ateşli silahla vurulması ve sonrasında yaşananlara mı bağlı olduğunun saptanamadığı,

ruh sağlığındaki bozulmanın hangi olay nedeniyle meydana geldiği ve kalıcı bir bozulma olup olmadığının belirlenmesi için, şahsın sağlık tedbiri kapsamında en az 1 (bir) yıl ayaktan düzenli psikiyatrik tedavi görmesi gerektiği, tedavi gördüğü kurumdan alınacak epikrizle birlikte tekrar değerlendirilmesi sonrasında kesin kanaate varılabileceğinin belirtmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde,

bir çocuk psikiyatristinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sonucuna göre bu husustaki delilleri tayin ve takdir yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olacağı ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,