KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2016/3042 E., 2016/4663 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar ... ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıklar ... ile...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım ettiği kabul edilerek kısa kararda haklarında TCK'nın 39. maddesinin uygulanmasına karşın hükmün gerekçesinde sanıkların suçun asli faili olduklarının kabul edilmesi suretiyle hükümlerin karıştırılması,
Dosya içeriğine, mağdurenin bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında alınan ve sanıklar ... ile ...'in cinsel istismar eylemlerini diğer sanık ...'nin evinde gerçekleştirdiklerine ilişkin açık beyanlarına göre, sanık ...'nin cinsel istismar suçuna yardım ettiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2016/3042, K. 2016/4663, 5 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama