Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/4154 K.2016/7223

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin olayın hemen ardından alınan 22.04.2015 tarihli savcılık beyanı, sanığın tüm aşamalarda olay günü mağdurenin rızasıyla kendisi ile kaçıp ilişkiye girdiğini savunması, tanık anlatımları, 24.04.2015 tarihli görgü ve tespit tutanağı, adli görüşmeci değerlendirme raporları ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde onaltı yaşı içerisinde bulunan mağdure ile sanık arasında gönül ilişkisi olduğu, mağdurenin olay günü okuldan çıktıktan sonra buluştuğu sanıkla beraber evine gitmesinin ardından cebir, tehdit veya hile olmaksızın cinsel ilişkiye girdiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 104/1 ve 234/3. maddeleri uygulanmak suretiyle mahkûmiyet hükümleri kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında mağdureye yönelik gerçekleştirdiği kabul edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan uygulama yapıldığı sırada önce 5237 sayılı TCK'nın 103/1-b, daha sonra 103/2. maddelerinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması,