Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/4351 K.2016/6750

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile müştekinin evli olup aralarındaki sorunlar nedeniyle boşanma davalarının bulunduğu, 2007 yılı ekim ayında sanığın müşteki ile ortak çocukları olan kızını teslim alarak geri getirmediği, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2007 tarihli ara kararı ile müşterek çocuğun müşteki anneye tedbiren verilmesinin ardından çocuğun geri vermeyen, sanıktan şikayetçi olunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mahkemece verilen tedbir kararından önce müşterek çocuğun aynı zamanda velayet yetkisine sahip olan babanın yanında bulunduğu ve sanığın, müştekinin yanında bulunan çocuğu kaçırıp alıkoymasının söz konusu olmaması nedeniyle atılı suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararı nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,