KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2016/4404 E., 2017/3672 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.
Katılan mağdure Kader vekilinin, diğer mağdure ...'e yönelik olarak sanık ... tarafından işlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan 30.12.2013 tarihli ilk hükmü temyiz etmesi üzerine Dairemizin 04.06.2014 gün ve 2014/4102 Esas, 2014/7501 sayılı Kararıyla ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün onandığı ve vekilin temyiz isteminin sanıklar Aydın ile Deniz haklarında mağdure Kader'e yönelik eylemlerinden dolayı kurulan hükümlere ilişkin olduğu nazara alınarak gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında atılı suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesi gereğince belirlenen 8 yıl hapis cezasında aynı Kanunun 43/1. maddesine göre yapılan 1/4 oranındaki arttırımla belirlenen 2 yılın eylem nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı TCK'nın 103/6. maddesi ile tayin edilen 15 yıl hapis cezasına eklenmesiyle bulunacak 17 yıl üzerinden TCK'nın 39/2. maddesi ile 1/2 oranında yapılan indirimle 8 yıl 6 ay yerine yazılı şekilde 103/2, 103/6,
43/1,39/2. maddelerine göre 9 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de 39/2-son. maddesi uyarınca cezanın 8 yıla indirilmesi karşısında sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2016/4404, K. 2017/3672, 5 Temmuz 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama