Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/4977 K.2021/550

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Müşteki ...'nin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde on beş yaşından küçük mağdurenin annesi olan müşteki ...'nin, duruşma ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, olay tarihinde penisini mağdurenin cinsel organına dokundurma şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK’nın 103-1-c.1 maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten karar verilmesi,

Sanığın, üçüncü dereceden kan hısmı olan yeğeni mağdureye karşı atılı suçu işlemesi nedeniyle hakkında belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/3. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,