Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/5107 K.2019/11820

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ile müdafisinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mahkemece 11.12.2013 müdafinin yüzüne karşı verilen hükmün, CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra 19.12.2013 günü sanık ile müdafisi tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan mağdure vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Katılan mağdure vekilinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan mağdurenin olayın meydana gelmesinden yaklaşık iki ay sonra şikayetini dile getirmesi, evden kaçma yönündeki eğilimleri, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasını yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,