Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/5667 K.2020/2536

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklama ve tahliye bilgilerinin gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü dokuz yaşındaki mağdurenin kolundan tutan sanığın pantolonundan çıkardığı cinsel organına bakmaya zorlaması şeklindeki bedensel temas içeren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesi 2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Mağdurenin velisi olan müşteki Adem’in 08.02.2013 tarihli celsede sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, değişen suç vasfına göre cinsel taciz suçundan görülen kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,