Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/7070 K.2020/497

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, olay günü aralarında fikir ve eylem birliği bulunan suça sürüklenen çocukların olay mahalline beraber götürdükleri mağdura aynı mekanda birbirlerini takiben nitelikli istismarda bulundukları ve her bir suça sürüklenen çocuğun bizzat işlediği eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi anlamında katılması nedeniyle haklarında müsnet suçtan belirlenen temel cezaların koşulları oluştuğu halde zincirleme suça ilişkin aynı Kanunun 43. maddesi ile arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuklar haklarında soruşturma evresinde psikolog tarafından düzenlenen raporlarda, "ssç'lerin meydana gelen olayın farkında oldukları, algılama yeteneklerinin var olduğu ve olay ile ilgili farik ve mümeyiz oldukları" belirtilmesine karşın, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddeleri uyarınca alınan sosyal inceleme raporlarında da "suça sürüklenen çocukların suça sürüklendikleri süreçte yaptıkları eylemin suç unsuru olduğunu kavrayabilecek bilişsel özelliklere sahip olmadıklarının" bildirilmesi karşısında,

raporlar arasında ortaya çıkan çelişkilerin hali hazırda giderilmediği nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibarıyla üzerlerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin var olup olmadığı konusunda öncelikle mahkemece bir değerlendirme yapılarak sonuca ulaşılmaya çalışılması,

gerektiğinde ise bu konuda İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu veya ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hükümler kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,