Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/7889 K.2020/3498

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilerek bu konuda gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun duruşmada mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediği yönündeki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Tüm dosya içeriğinden, suça sürüklenen çocuğun, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdureyle rızası dahilinde birden fazla cinsel ilişkiye girmek suretiyle müsnet suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında belirlenen temel cezanın koşulları oluştuğu halde zincirleme suça ilişkin TCK’nın 43/1. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,