Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/9310 K.2017/621

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın, 2014 yılı Nisan Mayıs aylarında mağdure okuldan çıktıktan sonra arkasından gelerek kalçasını eliyle okşamasının ardından tepki gösterilmesi üzerine yanından uzaklaşması şeklinde gerçekleşen eylemin ani nitelikte olup süreklilik arz etmemesi nedeniyle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunlu değişik 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinin ikinci cümlesindeki sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu,

bunun dışında evinin önünden geçen mağdureye pencereden üst tarafı çıplak şekilde vücudunu gösterip laf atmak, onu takip etmek, yolu üzerinde bekleyip şortunun üzerinden cinsel organını okşamak ve cinsel içerikli sözler söylemekten ibaret anlatım bulan ve tarihleri belirtilmeyen eylemlerinin ise aynı Kanunun 105/1,

43/1. maddelerine uyan zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve bu suçun şikayete tabi olması nedeniyle son cinsel taciz eyleminin ne zaman gerçekleştiği belirlenip şikayet süresi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eylemlerinin bütün olarak 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1. maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,