Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/9750 K.2017/3187

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Kayden 04.12.1992 doğumlu olan mağdurun 11.06.2013 günlü duruşmada sanık ile suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip diğer temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasıyla neticeden 12 yıl 6 ay yerine hatalı olarak 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümle sınırlı olması karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün infazı aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.