Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/2675 K.2018/791

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdure Gönül'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat ve mağdure Pınar'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde,

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkumiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ile katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında mağdure Gönül'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile mağdure Pınar'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdurelere yönelik çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre, suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdurelerin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın 25.11.2008 ve 28.11.2008 tarihleri arasında ailelerinin yanından kaçarak sanık ...'in yanında kaldığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mağdurelerin suç tarihlerinde henüz onbeş yaşını tamamlamamalarından dolayı rızaları hukuken geçerli sayılmadığından, mevcut haliyle eylemlerin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraat hükümleri kurulması,