Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/496 K.2021/1999

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılanın aşamalardaki ifadeleri, savunma, doktor raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay tarihinde resmi nikahlı eşi olan katılanla cebirle birden ziyade cinsel ilişkiye girdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken suç işleme kastının bulunmadığından bahisle aynı Kanunun 223/2-c. maddesine göre beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde yer alan "...yüklenen suç açısından sanığın kastı bulunmadığından CMK'nun 223/2-c. maddesi gereğince BERAATİNE,” ibaresinin çıkarılarak yerine "...tüm dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak,