Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/5889 K.2018/4035

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçtan yapılan yargılama sonucunda kurulan 24.04.2012 gün ve 2011/972 Esas, 2012/632 Karar sayılı beraat hükmünün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.02.2016 gün ve 2014/973 Esas, 2016/1248 sayılı Kararıyla bozulmasının ardından mahkemece 15.11.2016 gün ve 2016/313 Esas,

2016/609 sayılı Kararla ceza miktarı itibariyle kesin olmak üzere sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilip hükmün bu şekilde kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcısı tarafından sanığın cezai sorumluluğunun bulunmadığı hususundaki dilekçesine istinaden yapılan yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyen mahkemece vaki talebin kabulü ile 15.11.2016 günlü hükmün kaldırılarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen 28.02.2017 günlü kararın temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de,

anılan hükmün Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesindeki 20.07.2016 gününden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması halinde mahkemesince bozma sonrası yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, bozma ilamı sonrası kesinleşen kararın 8. madde kapsamına girmediği anlaşıldığından,