Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/6041 K.2021/3745

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesine göre ilk derece mahkemesi kararlarında temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında katılan vekilinin yüzüne verilen kararı tefhimle işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 07.11.2014 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde katılanın evinde cinsel saldırı eylemini gerçekleştiren sanık hakkında bu suçtan dolayı temel ceza belirlenirken olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, oluşa uygun düşmeyen yetersiz gerekçeyle alt hadden uzaklaşılarak hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Dosya kapsamına göre herhangi bir mahkumiyet kaydı ile duruşma zabıtlarına yansıyan olumsuz kişilik özelliği bulunmayan sanık hakkında atılı suçlardan dolayı hükümler kurulurken "Sanığın dosyaya yansıyan kişiliği, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri, dikkate alınarak" şeklindeki kanuni olmayan yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,