Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/6759 K.2018/3731

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her bir suça sürüklenen çocuğun bizzat işlediği eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında katılmasından dolayı haklarında aynı Kanunun 43. maddesiyle birlikte 103/3. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, TCK'nın 103/1, 103/4, 43/1, 31/2. maddelerine göre belirlenen cezaların 31/2-son. maddesi gereğince 7 yıldan fazla olamaması karşısında bu husus sonuç ceza miktarlarına etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3, 43. maddeleri gereğince hükmedilen 15 yıl hapis cezasında aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken anılan maddenin son cümlesine göre verilecek hapis cezasının 7 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenip bu ceza üzerinden TCK'nın 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle sonuç cezanın 5 yıl 10 ay yerine 5 yıl 15 ay olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "...