Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/8144 K.2018/915

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Neslihan'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde beyanının alındığı 02.10.2012 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını belirten reşit mağdurenin mahkemece kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre sanığın, olay tarihinde evli olduğu mağdureyi zorla araca bindirip götürdüğü ormanda bir süre alıkoyarak dövdüğü tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle resmi nikahlı eşine karşı cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işleyen sanığın 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-e. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini,