Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/10299 K.2019/349

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan 29.03.2017 gün ve 2016/340 Esas, 2017/77 Karar sayılı hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 19.09.2017 gün ve 2017/2317 Esas, 2017/1834 Karar sayılı hükmün sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesinin ardından Dairemizin 31.05.2018 gün ve 2017/9799 Esas,

2018/4175 Karar sayılı ilamı ile vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca bozulmasından sonra dosyanın gönderildiği İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince bozma ilamına uygun şekilde yeni bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, 13.07.2018 gün ve 2018/2302 Esas, 2018/1326 sayılı bozma kararı verilerek dosyanın iade edildiği ilk derece mahkemesince verilen 26.09.2018 günlü yeni hüküm temyiz incelemesi yapılmak üzere doğrudan Dairemize gönderilmiş ise de,

anılan kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesindeki 20.07.2016 gününden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, anılan hükmün 8. madde kapsamına girmediği anlaşıldığından,