Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/1553 K.2018/4519

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hükmün sanık müdafii ile müşteki Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede evrak tetkik edildi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede de katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, anılan madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre sanığın, mağdureyle ilk kez doğum gününden önce aralık ayında cinsel ilişkiye girdiği sonraki cinsel ilişkilerin ise hangi tarihlerde gerçekleştiği hususunun şüphede kaldığı ve şüphenin de sanık lehine yorumlanarak mağdurenin on beş yaşını tamamladığı dönemden sonra gerçekleştiği kabul edilip, şikayet yokluğu da gözetildiğinde sanık hakkında belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 43/1. maddesi ile arttırılması neticesinde cezanın fazla tayini,Kanuna aykırı,