Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/1807 K.2018/2412

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii ile mağdurenin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mağdurenin sanık ...'den şikayetçi olmadığı gibi duruşmada katılan sıfatını da almaması nedeniyle hükümleri temyize hakkı bulunmadığından ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 31.10.2012 gün ve 777-1819 sayılı Kararı nazara alındığında, ilk temyiz incelenmesinde temyiz istemi reddedilen ve ikinci temyiz incelenmesinde de diğer sanık ... hakkındaki hükmün CMUK’nın 325. maddesi uyarınca sanık ...'e de teşmil edilerek bozulması nedeniyle, sanık ... müdafiin, ikinci bozmadan sonra üçüncü kez kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...’nin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin arkadaşlık yaptığı diğer sanık ... ile kaçarak cinsel ilişkiye girmesinin ardından annesi olan sanık ...'nin, fiili durumu kabullenip mağdure ile Baki’nin evlenerek birlikte yaşamalarına izin verme şeklinde gerçekleşen eyleminde yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal konumu, kırsal bölgelerdeki örf adet kuralları ve olayın oluş ile ortaya çıkış şekline göre Pakize'nin suç işleme kastının bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,