Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/4907 K.2018/3830

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre sanığın, olay günü kendisinden ayrı yaşayan eşi katılanı otobüse bineceği sırada kolundan tutup gelmek istememesine rağmen zorla arabaya bindirmeye çalıştığı sırada katılanın direnerek elinden kurtulması nedeniyle vaki eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, atılı suçun tamamlandığı gerekçesiyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olarak, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,