Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/5495 K.2018/7055

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000,00 TL’ye kadar (3.000,00 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezaların miktarı itibarıyla CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından,

sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığa hükmedilen 6 ay 7 gün hapis cezasının gün para cezası olarak belirlendikten sonra 1 gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, verilen hapis cezasının doğrudan doğruya günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Olayın intikal şekli ve zamanı, müşteki ...'nın aşamalardaki çelişkili beyanları, bu beyanları desteklemeyen müşteki Süleyman ve mağdure ...'nin beyanları, sanığın aşamalardaki istikrarlı, suçu inkara yönelik ve müştekilerle aralarında husumet bulunduğu şeklindeki savunmaları, tanık beyanları, kolluk fezleke ve tutanaklarıyla tüm dosya kapsamından sanığın müşteki ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde olduğu, iddianamede sanık hakkında müştekilere yönelik gerçekleştirdiği iddia edilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ilgili açılmış bir davanın bulunmadığı anlaşılmasına rağmen sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Suçun sonucu olarak müşteki ...'nın ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair raporun Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre yetişkinlerde suç tarihinden itibaren en az bir yıl geçtikten sonra ve Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkit edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden oluşacak usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş bir heyetten alınarak sonucuna göre,

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, olaydan altı ay sonra düzenlenen Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca, usulüne uygun teşekkül etmeyen heyet tarafından düzenlenen rapora dayanılarak eksik araştırma ile sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesiyle arttırılması,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen 10 ay hapis cezasının gün para cezası olarak belirlendikten sonra 1 gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, verilen hapis cezasının doğrudan doğruya günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,