Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/6761 K.2020/5971

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya içeriğine göre, çocuğun cinsel istismarı eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştirilmek istenildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle tamamlanan eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdurenin çelişkili beyanları ile dosya kapsamı nazara alındığında sanığın olay günü mağdureyi evine götürme eylemini cebir, tehdit ya da hile kullanmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesine göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde aynı Kanunun 109/2. maddesi ile hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Mahkemece sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan temel ceza tayin edilirken suçun özellik arz etmeyen işleniş biçimi ve benzer olaylardan daha vahim bir hal içermemesinden dolayı alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçeyle teşdiden belirlenen temel cezaya istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,