Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/7150 K.2019/587

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler gözetilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin incelemesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilip, 13.05.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra, 27.05.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalarda değişmeyen savunması, mağdurenin, fiilin gerçekleşme şekli konusunda çelişkili beyanları, müştekinin beyanları, adli raporlar, tanık beyanları ve dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin soyut beyanları dışında sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,