Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/7439 K.2019/292

Bakanlığı vekili

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi Başkanlığının 28.04.2017 tarihli raporuna göre mağdura ait rektal sürüntü örneğinde sanığa ait sperm hücresi, mağdura ait rektal ve anal sürüntü örneklerinde ise sanığın DNA'sı ile uyumlu DNA profili tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 103/2 maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve sanık ile mağdurun aşamalardaki beyanlarında mağdurun sanığın yanında çırak olarak çalıştığını beyan etmeleri karşısında;

sanık hakkında tayin edilen temel cezada TCK'nın 103/3. maddesi gereği arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine aykırı olması nedeniyle bozulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,