Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7442 K.2019/251

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında izinsiz kazı ve sondaj yaptığı ihbarı üzerine 2863 sayılı Kanun uyarınca açılan davada mahkemesince yapılan keşif sonucu alınan arkeolog bilirkişisi raporuna göre suça konu yerin 3. Derece Arkeolojik Sit ve 3. Derece Doğal Sit Alanı olarak tescil edilen alan içerisinde kalmakta olduğunun, kaçak kazı çukurunun içinde ve içinden çıkan hafriyat içerisinde tanım yapmaya elverişli olmayan vasıfsız çanak çömlek parçalarının tespit edildiğinin,

orman bilirkişisinden alınan rapora göre ise söz konusu alanın devlet ormanı sayılan yerlerden olduğunun anlaşılması üzerine mahkemece Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ancak ...'nin 2011/105 Esas, 2013/229 Karar sayılı dosyasında 12/12/2013 tarihinde sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a muhalefetten mahkumiyet hükmünün kurulduğu ve bu hükmün 15/02/2016 tarihinde kesinleştiği bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi,

bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmü uyarınca (bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye, bir suçu işlemeye yönelik olması) sanık hakkında ağır olan 2863 sayılı Kanun'a muhalefetten evvelce hüküm kurulduğu anlaşıldığından davanın reddi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,