Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/9242 K.2019/9460

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz edilen kararın verildiği 16.04.2013 tarihli celsede sanık hazır olduğu halde, hükmün yokluğunda verildiğinin ve yoklukta verilen kararın tebliği suretiyle öğrenilmesinden itibaren temyiz edilebileceği belirtilerek sanık yanıltıldığı ve usul hükümlerine aykırı davranıldığı, bu hususun CMK'nın 40/1-2. maddeleri uyarınca eski hale getirme nedenlerinden olduğundan sanığın 30.04.2013 tarihinde verdiği dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

16.04.2013 tarihli tutanak içeriğinden hükmün verildiği celsede hazır olduğu anlaşılan sanığa hükümden önce son sözün verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve ... sayılı CMK'nın 216/3. maddeleri mucibince savunma hakkının kısıtlanması,

Sanık tarafından temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen 16.05.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda, "paronid şizofreni" tanısı konan sanığın akıl hastalığının işlediği fiillin anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldırıcı nitelikte olup, ceza ehliyetinin bulunmadığı ve TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanacağının belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı,