Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/1850 K.2019/12456

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekili tarafından kovuşturma evresinde katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, anılan madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ile müdafisinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre sanığın mağdure üzerinde koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunmadığı halde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan belirlenen temel cezanın TCK'nın 103/3-d. maddesi ile artırılması,

5237 sayılı TCK.nın 103/1-3-4. maddeleri gereğince tayin edilen 22 yıl 6 ay hapis cezası aynı Kanunun 43/1. maddesi ile ¼ oranında arttırıldığında 27 yıl 13 ay 15 gün yerine 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuni ve yeterli gerekçe gösterilmeden her iki suçtan kurulan hükümlerde TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,