Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/2774 K.2019/10938

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekili ile sanık ve müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümle ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması,

davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 30.01.2013 tarihli iddianamede tek konut dokunulmazlığının ihlali eyleminden dolayı kamu davası açıldığı ve atılı suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair anlatım da bulunmadığı halde, yazılı şekilde ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında belirlenen cezada TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle ilgili olarak, eylem sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre cezanın, TCK'nın 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince 20 yıla kadar arttırılmasının mümkün bulunduğu nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi gereğince suçun işlendiği zamanda geçerli kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması,

her iki kanuna göre sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tesbitiyle lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesi değerlendirme dışı bırakılarak uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile sanık ve müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2019 tarihinde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden başkan ... ile üye ...’un karşı oyları ve oy çokluğuyla, kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel saldırı suçlarının sübut bulup bulmadığı hususundadır.

Sanık savunması, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları ve tüm dosya kapsamı uyarınca, iddia edilen olaydan bir gün sonra mağdure ve sanığın mağduredeki yaralanma sebebiyle hastaneye gittiklerinde, hastane polisi tanık Mustafa'nın mağduredeki yaralanmanın sebebini sorduğu, mağdurenin düştüğünü söylediği, buna rağmen tanığın mağdureyi sanıktan farklı bir odaya alarak gerçeği söylemesi konusunda ısrarcı olduğu,

mağdurenin düşerek yaralandığını başka da bir şey olmadığını beyan ettiği, intikalin de olaydan iki ay sonra yapıldığı dikkate alındığında, mağdurenin yaralanmasının cinsel saldırıya delil olamayacağı, cinsel ilişkinin zorla olduğuna ilişkin soyut mağdure anlatımı dışında delil bulunmadığı bu nedenle delil yetersizliğinden dolayı sanık hakkında müsnet suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğinden hükümlerin bozulmasına karar verilmesi düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.