Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/3194 K.2019/12367

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Müşteki Bakanlık vekilinin, ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında sunduğu 21.08.2017 havale tarihli dilekçeyle katılma talebinde bulunmasına karşılık bu hususta bir karar verilmemiş ise de, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, Bakanlık vekilinin de hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, anılan madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ... Avukat ...'ın ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağdureye yönelik basit cinsel istismar eylemlerini tehditle işlediği kabul edilerek ilk derece mahkemesince TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de hükmün gerekçe kısmında zor unsurunun ne şekilde gerçekleştiği hususunun denetime imkan verecek şekilde gösterilmemesi nedeniyle, kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesindeki şartları taşımadığı gözetilerek söz konusu hükme yönelik istisnaf başvurusunun kabulü gerekirken yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,